tag:blogger.com,1999:blog-43437470269512549052012-02-16T11:05:17.264-08:00این وبسایت بیاد علی امیر کبیر یغمائی جانباخته راه آزادی مردم ایران ایجاد شده استyadnamehhttp://www.blogger.com/profile/06794522425180960490noreply@blogger.comBlogger41100tag:blogger.com,1999:blog-4343747026951254905.post-62606343228860849132009-07-23T12:56:00.000-07:002009-07-23T13:33:02.938-07:00<a href="https://www.sharemation.com/virast2/nar.gif?uniq=s1pufj"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 108px; CURSOR: hand; HEIGHT: 101px" alt="" src="https://www.sharemation.com/virast2/nar.gif?uniq=s1pufj" border="0" /></a><br /><div><div dir="rtl" align="justify"><a href="http://esmail-esmailvafa.blogspot.com/2009/06/blog-post_27.html"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong></strong></span></a></div><div dir="rtl" align="justify"><strong><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;">از یک میل رسیده از یک مادر</span></strong></div><div dir="rtl" align="justify"><strong><span style="font-family:times new roman;">اگر این شهیدان نبودند مملکت از بوی این آخوندهای قاتل ودزد خفه میشد.بوی عطر ازادی را این شهدا با زندگی و خونشون آوردن.اینها باعث عزت ما هستند وهمه اونا در دلهای ما زنده ان و نزد خدا در آرامش و رستگاری هستن.وای بر این آخوندهای بیدین وجلاد وای که چقدر جنایت کردند و چقدر خون ریختند انشالله بزودی روزی میاد که باید جواب این همه جنیتای خودشونو بدن.خون این شهیدا می جوشه و این قتلا رو خفه می کنه.روز محاکمه اینها روح تمام این شهدا حاضر می شه.یاد این شهدا چراغ امید و شرافت ملتن ما هست باید با غرور و سرافرازی از اونها یاد بکنیم</div></span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4343747026951254905-6260634322886084913?l=yadnamehamir.blogspot.com' alt='' /></div>yadnamehhttp://www.blogger.com/profile/06794522425180960490noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4343747026951254905.post-60452390624336780922009-06-06T14:10:00.007-07:002009-06-06T15:46:17.497-07:00<a href="http://www.aftabkaran.com/images/aniir-flag.gif"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 152px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.aftabkaran.com/images/aniir-flag.gif" border="0" /></a> <div><br /><div dir="rtl" align="center"><strong><span style="font-family:arial;"></span></strong></div><br /><div dir="rtl" align="center"><strong><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#ff0000;">این وبلاگ یاد نامه علی امیر کبیر یغمائی ست.</span></strong></div><br /><div dir="rtl" align="center"><strong><span style="font-family:arial;">علی امیر کبیر در سال هزار و سیصد و چهل در شهر خاش در استان بلوچستان و سیستان متولد شد و در سال هزار و سیصد و شصت و یک در مشهد در برابر حرم بر فراز دار جنایت و شقاوت حاکمان ایران مانند هزاران تن ازفرزندان مردم ایران که آماج جور و جنایت حکومت ملایان مستبد شدند جان خود را فدای آزادی نمود. هویت سیاسی علی امیر کبیر مجاهد بود. وبلاگ در حال باز سازی است. از کسانی که عکس، سند، یا خاطراتی از علی امیر کبیر دارند تقاصا میشود انها را به آدرس میل<br /></span></strong><a href="mailto:ketabkaneh@yahoo.com"><strong><span style="font-family:arial;">ketabkaneh@yahoo.com</span></strong></a><br /><strong><span style="font-family:arial;">ارسال نمایند</span></strong> </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344344323910668130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 646px; CURSOR: hand; HEIGHT: 102px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_mcQEy8F9ZpM/Sirs2NgSD2I/AAAAAAAAADU/PE1kbCdEM2M/s400/amir+kabir.bmp" border="0" /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4343747026951254905-6045239062433678092?l=yadnamehamir.blogspot.com' alt='' /></div>yadnamehhttp://www.blogger.com/profile/06794522425180960490noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4343747026951254905.post-79627726547151780132009-06-06T14:10:00.005-07:002009-07-23T13:06:41.091-07:00<a href="https://www.sharemation.com/virast2/nar.gif?uniq=s1pufj"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 108px; CURSOR: hand; HEIGHT: 101px" alt="" src="https://www.sharemation.com/virast2/nar.gif?uniq=s1pufj" border="0" /></a><br /><a href="http://esmail-esmailvafa.blogspot.com/2009/06/blog-post_27.html"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>به یاد شهید راه آزادی علی امیر کبیر یغمایی</strong></span></a> <div><br /><div dir="rtl" align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_l8o8zV7rJ0Q/Skalzm3yxmI/AAAAAAAAHnk/jl02m11yCmU/s1600-h/ali+amir+kabir.jpg"></a><span style="font-family:times new roman;"><strong>امیر<br />بیست و هفت سال از سفرت گذشت.وقتی در برابر پدر ومادر و در مقابل حرم هشتمین امام شیعیان و با حکم و فتوای آخوندها به دارت کشیدندتو تازه بیست سالت شده بود و من بیست و هشت ساله بودم.حالا من پنجاه و شش ساله ام وکم کم دارد سی سال میشود که راهها و روزها را میسپرم. در این سالهاهمه چیز عوض شد، همه چیز جز سنگینی پیکر بالا بلند تو بر شانه های من و نگاه من به شانه های کسانی در کنار من، کسانی مثل آل اسحاق و دها و امثال آنها که یک تنه سالهاست پیکرهای تمام برادران شهید خودشان را بر دوش میکشند و می دانم و نیز میشناسم که امثال اینان فراوانند، فراوان فراوان که جمهوری اسلامی در یک چیز عدالت را رعایت کرده است وآنهم رعایت این عدالت که هر خانواده ایرانی می تواند یک یا چند جسد را داشته باشد.حرفها زیادست امیردر این سالها همه چیز تجربه شد!همه چیزومنجمله ماهیت دین و خدای دین و نیز حکومت مذهبی.احتیاجی به خواندن نیست هرچند بسیار خواندیم و دانستیم ولی اجساد دهها هزار تیرباران شده و بر دار کشیده شده به حکم شیخ و کتاب شیخ و دین شیخ و خدای شیخ و جهانی سوگ و غم به حساب نیامده از تمام کتابها بهتر سخن گفتند و می گویند. و از جمله این غمهای به حساب نیامده غمهای مادریاز زمره مادران ایرانی بود که پس از بر دار کشیدن تو به دنبال جسد تو که در خیابانهای مشهدو در زیر ضربات چوب و سنگ بر خاک و خون کشیده شد راه سپرد تا پیکر تو را باز پس گیرد و بخاک سپاردو هر سال بارها دویست فرسنگ راه رااز قلب کویر از یزد تا مشهد طی کند و بر سر مزار ویران شده تو آید و سنگی بر خاک تو نهد و گریان باز گردد تا یازده سال بعد، مرگ او را از این همه رنج رها کند. این رنج یک شهید داده است تا مادران چند شهید داده چه از سرگذراندند.من اندکی از حکایت بسیار تو را شنیدم. سالها قبل آخرین نامه های تو را خواندم و نیز گزارشهای یاران زندانی ات را و رنج مضاعفی را که کشیدی و نیز ماجرای آخرین روز زندگی ات را که شجاعانه و با در هم کوبیدن تنی چند از جلادانت در صحن بند زندان وکیل آباد همان زندانی که من در دوران شاه مستاجر آن بودم، تو بسوی نخستین روز مرگ می رفتی و من نخستین روزهای غربت و هنوز این ایام ادامه دارد.پس از تو نام تو بر بسیاری از نوزادان خاندان و فامیل نهاده شد ولی هیچکدام به من نمی باوراند که تو زنده ای. من مرگ را هیچوقت باور نداشته ام ولی مرگ جسم واقعی است. در تمام این سالها فقطسالی چند بار تصویر ترا می نگریستم زیرا نگریستن به سیمای تو را تاب نمی آوردم نه بخاطر تعویض و دگرگونی اندیشه و مرامی که روزگاری من و تو هردو سرخوش از آن بودیم، بخاطر چیزهای دیگر، و گاه ساده. گاه تصویر کشتی گرفتن با تو در پشت بام خانه،تصویر تو در مبارزه با حریفان برای تصاحب مقام قهرمانی کونگ فو، تصویر تو بر دامنه کوهی که نگران لغزیدن من بودی،روزی که از راز عشق خود به ناهید با من و قاسم مهریزی سخن گفتی، عشقی که در دهان توفان به سرانجامی نرسید و..و..و. در طول این سالها چها که گذشت و از سنگینی پیکر تو کاسته نشد.تن توبه زمین پیوست و بر جا ماند.همواره بر جا ماند تا علیرغم تمام تنشهای سیاسی ومرامی تعهد نخستین همه ما را که در نخستین گام تعهدی انسانی و اخلاقی است به ما یاد آور شود که بدون این تعهد اخلاقی نه مرام را میشود تحمل کرد و نه سیاست را و نه میشود این همه رنج را تاب آورد.از سنگینی تو سخن گفتم ولی امسال و چند روز قبل وقتی در داخل کشور مردم ایران بر علیه جلاد خروشیدند یکمرتبه احساس کردم تو دیگر بر شانه های من سنگینی نمی کنی. تو رفته بودی امیر و رفته ای. تو در میان مردم زنده ای، مردمی که به عنوان یک مجاهد برای ازادی آنان جنگیدی و جان دادی. مردمی که فارغ از رهبری این و آن و چند و چونشان و اختلافات اپوزیسیون بر سر مرام و مسلک و رهبر و برنامه و اینکه هنوز ما متوجه نشده ایم در مرحله کنونی تنها سایه مشترک پرچم ایران و کلام واحد آزادی است که می تواند ما را تبدیل به توفان کند، نشان دادندند زنده و زنده ترینند و هیچکدام از کشتگانشان خون خود را در شنزار فرو نریخته اند وتک تک کشتگانشان در میانشان زنده اند هنوز ماجراها در پی است که از درون این توفان اگر چه موقتا به زنجیرش کشند توفان اصلی در حال زاده شدن است که برای نخستین بار تمام ملت در برابر حکومت خون آشام ایستاد و نفرت خود را با خون و فریاد مهر کرد. امیر دعا کن که رودی از هوای ایران و تازگیهای آنرا بر مشام من و ما در فاصله چند هزار کیلومتری فرو ریزد تا بتوانیم بدانیم در کجای زمان و جهان ایستاده ایم. می بوسمت امیر وپدر را و مادر را وبرادران و خواهران ابوالحسن و بهروز و فرح و یغما دخت را و دیگرانی را که در این سالها به سفر رفتند.<br />اسماعیل<br />از سایت دریچه زرد گرفته شده است<br /></strong></span><a href="http://esmail-esmailvafa.blogspot.com/2009/06/blog-post_27.html"><span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"><strong>به یاد شهید راه آزادی علی امیر کبیر یغمایی</strong></span></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4343747026951254905-7962772654715178013?l=yadnamehamir.blogspot.com' alt='' /></div>yadnamehhttp://www.blogger.com/profile/06794522425180960490noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4343747026951254905.post-86529215968725787272009-06-06T14:10:00.003-07:002009-07-23T13:18:12.866-07:00<a href="http://www.aftabkaran.com/images/aniir-flag.gif"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 152px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px" alt="" src="http://www.aftabkaran.com/images/aniir-flag.gif" border="0" /></a><br /><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>شبگاه وقتی ماه میبارد</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#000000;"><strong>اسماعیل وفا</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>به یاد برادرم امیر</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>شانزده تیر سال هزار و سیصد و شصت و دو</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>از مجموعه شعر منتشر شده حصار</strong></span></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>شب گاه وقتی ماه می بارد</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>با قطره های روشن مهتاب</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>در سایه تاریک نخل پیردر مهمانی اشباح خونینی که میرقصندم اندر یاد </strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>من دشنه یاد ترا از سینه خود میکشم بیرون و در فواره های خون</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>رقص ترا بر دار میبینم</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>در قاه قاه خنده مشتی پلید گول سنگین دل</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>که پای می کوبند بر این خاک </strong></span><br /></div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_l8o8zV7rJ0Q/Skaxcogy3yI/AAAAAAAAHoE/aPtbpB4FfxU/s1600-h/amir+kabir1.jpg"></a><span style="font-family:times new roman;"><strong>رقص ترا بر دار میبینم</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>زیر نگاه وحشی خورشید تابستان هفت تیر</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>و ضربه های قلب توبا ضربه های اخرین قلب ان فرتوت ان بیمار</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>که دوخته چشمان خود ناباورانه بر فراز دار</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>در گوشهایم مینوازد تلختر، سنگین ترین سمفونی مرگ و هراس و درد را هر دم</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>ودر سکوت دشت</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>آوای او در گوشهای من هزاران بار میپیچد</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>ای وای کشتندش</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>در ماه و دشت و ابر هم فریاد میپیچد</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>ای وای کشتندش</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>انگاه رقص هزاران روح خونین در ضمیر خسته ام اغاز می گردد</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>میان دشت در مهتاب</strong></span></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>***</strong></span></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>شبگاه وقتب مبرود از نیمه و مهتاب می میرد</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>و سایه تاریک نخل پیر را تاریکی صحرا فرو گیرد</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>من دشنه یاد ترا در سینه خود می فشارم باز</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>واواز خوانان باز می گردم ز راهی دور</strong></span></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>*** </strong></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_l8o8zV7rJ0Q/SkaxEkredAI/AAAAAAAAHn0/jXjUdPjfSTg/s1600-h/amir+kabir3.jpg"></a></div><br /><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>روزی فراز آید</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>در غرش رعدی که خواهد تاخت از این خاک بر این خاک مرگ آور</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>من میکشم از سینه خود تیغه خونین این خنجر</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>تا در نشانم بازبر گرده خصمان </strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>تا آنزمان</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>این تیغه هرچندم به سینه سخت آزارد</strong></span><br /></div><div><span style="font-family:times new roman;"><strong>اما مرا از مرگ تا آن لحظه آن میعاددانم نگه دارد<br /></strong></span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361750146402831474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 547px; CURSOR: hand; HEIGHT: 91px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_mcQEy8F9ZpM/SmjDWbK9THI/AAAAAAAAAD0/4N-olDRSQ-A/s400/amir_kabir.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4343747026951254905-8652921596872578727?l=yadnamehamir.blogspot.com' alt='' /></div>yadnamehhttp://www.blogger.com/profile/06794522425180960490noreply@blogger.com0